UFAK TEFEK EDEBİYAT #18: Altunizade’den Önce Köprüye Varmadan


Cevizlibağ’dan biniyorsun metrobüse
Az önce Davutpaşa’daki seni bir kenara bırakıp
Diğer sana, asıl sana geçiş yapıyorsun
İstikamet Uzunçayır
Altunizade’den önce köprüye varmadan
Kalabalığın arasında metrobüste olduğunu unuturcasına
Kendini bulmaya çalışıyorsun
Kimsin sen ?
Adın ne ?
Adını bile seçemediğin
Bir hayatı yaşamak
Zorunda olduğunu fark ediyorsun
Mahalleden Mithat abinin
“Lan benim adımı kim neden Mithat koydu?”
Cümlesinin altındaki felsefeyi
Metrobüsle köprüyü geçerken kavramak
Bir miktar üzüyor
Bu üzüntü eşliğinde
Uzunçayır’a varıyorsun
“Yolun geri kalanını katırlarla devam edeceğiz.”
Repliği geliyor aklına
Yolun karşısında seni bekleyen arabaya
Doğru gülerek yaklaşıyorsun
Kapıyı açıyorsun
O kapıdan bindiğin an
Özüne kavuşuyorsun
İnsanların tanıdığı seni değil de
Gerçek seni yaşayabiliyorsun
Ve her hafta duymaya alıştığın o soru geliyor:
“Okul nasıl gidiyor ?”


Like it? Share with your friends!

19

UFAK TEFEK EDEBİYAT #18: Altunizade’den Önce Köprüye Varmadan

log in

reset password

Back to
log in
Choose A Format
Gif
GIF format