UFAK TEFEK EDEBİYAT #2: Yıldızlı Olmak


Alarm çalıyor (7:15)

Alarm çalıyor (7:20)

Alarm çalıyor(7:25)

(Hasta cevap vermiyor)

Son alarm çalıyor (7:30)

(Hasta hayata döndü)

Tüm öfkemle alarmı kapatıyorum

Yataktan kalkmak için 3 saniyem var

Yoksa bir daha kalkamayacağım

“9’da ders mi olur!” diye uzay boşluğuna doğru

Kocaman bir sitem ediyorum

Alelacele çıkıyorum evden

Metro girişinde bir simit ve asla taze olduğuna

İnanmadığım sıkma portakal suyundan alıyorum

Hiç tanımadığım insanlarla

Aynı toplu taşıma aracına biniyorum

Tüm yüzlerde aynı soru hakim:

“Bizleri bu saatte bir yerlere gitmeye ne zorluyor?”

Herkes uykularını çalan bu sistemin varoluşunu sorguluyor

Sanırım metro yolculuklarında insanlar

Sürekli bir şeyleri sorguluyor

Hiç bitmeyen bir metro hattı yapılabilse

Toplumun gelişim süreci daha hızlı olabilir

Fakat 14 dakika sürüyor bu felsefi yolculuk

İşitmeye alıştığımdan mıdır bimem

Anlamakta güçlük çekmeye başladığım

O ses tonu geliyor kulağıma

“Next station Yıldız Technical University DEVETPESHE KEMPIS”

YTU durağında inmenin verdiği özgüvenle

Hiç tanıyamayacağım insanlara

Bir daha görmemek üzere veda ediyorum

Bu havalı çıkışımın ardından

Kampüse girmekte olan 41AT’yi görüyorum

Deminki beni bir kenara bırakıp

Koşarak yetişmeye çalışıyorum

Sabah sporumu da bu şekilde tamamlıyorum

Daha önce kışla olarak kullanılan bu yere

Her sabah büyük savaşlar vererek girmem

Doğru yerde olduğumu ispatlıyor

Fakat bu ispat 41AT’ye yetişmem için yeterli olmuyor

Bir yandan sol elimin baş parmağını otostop için bekletirken

Diğer yandan ring kuyruğunun kenarından

Davutpaşa yokuşunun, “Evine geri dön.” der gibi

Bana bakmasını seyrediyorum

Ama yılmak yok çünkü yerime imza atabilecek kimse de yok

Neyse ki sıra beklediğimden çabuk bitiyor

Sonunda emeklerimin karşılığını alıyorum

Derse beş dakika geç de olsa yetişiyorum

Amfinin en arka sırasına geçip sınıfı

İlahi bir bakış açısıyla süzüyorum

Yoklama kağıdının bana ulaşması için

Gerekli süreyi hesaplayıp derse gelebilmek için

Yarım bıraktığım uykuma kaldığım yerden devam ediyorum.

 

 

 

UFAK TEFEK EDEBİYAT #2: Yıldızlı Olmak

log in

reset password

Back to
log in
Choose A Format
Gif
GIF format