UFAK TEFEK EDEBİYAT #36: Özgürlüğe Uçan Balon


Kendimi hiçbir yere ait hissetmiyordum bir zamanlar. Yeryüzünün uzak, gökyüzünün yakın olduğu zamanlardı. Uçup gitmek isteği ise, hiç bu kadar çekici olmamıştı. Çok yalnız kalmıştım birden, üşüyordum yoktu üstümü örten. İnsan yüzlerine her şeyi bağlamaktan, durmadan yanılmaktan ileri geliyordu bu.

Bir uçan balona benzetebilirdim kendimi. Uçması gereken, lakin bir odaya bağlanıp sönmeye mahkum edilmiş bir balona. Bir balon için akıllara zarar bir durum, değil mi? Bir insan için de bir hayli benzerdi olanlar.

Uçamıyor, kaçamıyor, bir rüzgar bekliyor, bir çare arıyordum. İmkansız gibi görünüyordu kaçışım, insanlarla aramda olan uçurumlar şöyle dursun, kendimle kendim arasındaki uçurumları bile aşamıyordum. Kim bağlamıştı beni bilmiyorum, neden bağlamıştı? Bunlara cevap verememek beni can evimden vuruyordu. Sönüyordum. Son gücümü de düşüncelere harcamak üzereydim.

Penceremden dışarıyı izlemeye karar verdim sonra, sönüşümü durdurmasa da geciktirirdi belki. Dalgın ve düşünceli izliyordum olanı biteni. Derken, hiç bilmediğim bir mırıldanma duydum. Hayır, bir mırıldanma değildi bu. Bir yabancı şarkı söylüyordu. Bilmediğim bir şarkıydı, dinlemeye başlar başlamaz müthiş bir içgüdüyle ben, o şarkıya inandım.

‘’ Toprak yağmura

Ben sana aşık olduk, yeniden

İmkansız gibi görünen bu mesele

Girdi aklıma her gece tanıdık bir melodi

Sen miydin sebebi? Söylesene…’’

O söyledi, ben hiç bilmediğim bir şarkıya eşlik ettim. Eşlik ettikçe canlandım. Parladım. Bu pırıltı yabancının da dikkatini çekmiş olacak ki beni fark etti. Bağlı balonu gördü. Bağlı balonu görüşü yabancıyı memnun etmemişti belli ki, yüzünü buruşturdu. Ansızın atladı pencereden. Yanaştı yanıma. Yorgundu o da gözlerinde geçmişin endişesiyle gelmişti, belli. Düğümümü çözdü, eline aldı ve dışarı çıktık. Nereye gittiğimizin önemi yoktu evet ama kurtarıcımla gideceğim her yer eminim ki güzel olacaktı. Rüzgârın tatlı dokunuşlarıyla özgürlüğe koşuyorduk. Artık yabancı değildi yabancı. Bir yazgıyı değiştiren ve uçuşa kapı açan bir mucizeydi. Artık tek başıma göğe yükselme isteğim bile yoktu. Çünkü onunla koşarken rüzgarın yüzüme çarpması benim için en büyük özgürlüktü artık. Onunla özgür olmak, bir gökyüzüne bedeldi.

UFAK TEFEK EDEBİYAT #36: Özgürlüğe Uçan Balon

log in

reset password

Back to
log in
Choose A Format
Gif
GIF format